Ochtendnevel vormt het kleed
van de godin. Schuilt ze hier
sinds haar tempel is verwoest?
Steen, zegt ze, is ontkenning
van het baren en opgericht
mist vaak een bodem.
Wit is haar weefwerk
vol zijvensters en haarvaten.
Ze oogst - los van Tacitus -
verhalen uit de bron.
Dan gaat ze, haar kleed
al opgetrokken. Waar ze
net bewoog, wuiven takken
van een boom haar na.
- Monica Boschman, ('Tanfana' uit 'Vindersloon', pag, 33) -