‘Paarden die gillen,’ zei ze. En toen zweeg ze.

Iets kan zo ontstellend mooi zijn
dat alles door elkaar gaat lopen,

alleen één plek blijft, één ding,
één situatie of tafereel, één gebaar.

En je gaat erin mee,
ook dat is een manier van 
leven in je leven.


- Thomas Verbogt, ('Als je de stilte ziet, pag. 24) -