Of we nu willen of niet, we bewegen ons voort in een spiraal, we creëren iets nieuws uit wat verdwenen is.

Ik hol door het veld alsof mijn klif nooit in mijn verhaal is geschreven, 
alsof ik niet zwaarder ben dan het woord van mijn naam.

En net als een woord heb ik geen gewicht in deze wereld,
maar draag ik toch mijn eigen leven.

En ik gooi het voor me uit,
en wat ik heb achtergelaten wordt precies
datgene waar ik naartoe ren,

alsof ik tot een familie behoor.

- Ocean Vuong, ('Op aarde schitteren we even', pag. 231) -