Soms zwijgen we om niks te hoeven zeggen

‘Elk dier had een eigen naam, een eigen adem.
Wij op de boerderij voelden ons overspannen door de hemelkoepel,
net als onze dieren.
In mijn dromen komt dat nog altijd terug.'

R. kon zich nog steeds in de stilte van zijn jeugd terugtrekken, zei hij.
Het was allemaal in hem opgetekend.

‘Ik zie mijn grootouders, ook al heb ik hen fysiek nooit gekend.
In mijn intiemste momenten geven ze mij een boodschap die ik niet kan verwoorden.’

- Koen Peeters, ('De mensengenezer', pag. 81) -