Het verdriet was eigenlijk niet van haar.
Maar van de anderen.
Zij moest het alleen voor hen bewaren.
Zij wist niet voor hoelang.
Daar praatte hier niemand over.
- Herborg Wassmo, ('Dina's erfenis', pag. 61) -
.. en dat ze dan beneden op je staan te wachten met bitterballen, open armen en matrassen.