Hoe wij iemand kwijtraakten, we zijn het vergeten.
Iemand anders zegt dat vergeten koud is, maar vaak eten
we nog smaakvol, trekken wij de lucht aan als kasjmier
er is zand op komst.
Waar wij waren, hoe stonden wij, werden wij neergedrukt?
Iemand anders verdenken wij, maar die zei het is beter zo
dan komt de verlorene vanzelf terug.
Wij zijn geen schuld, wij liggen erbij, hoe anders drinken wij
nog klappertjesmelk, likken het bladgoud van bijen.
Vergeef ons niet, wij raken wel eens meer mens kwijt
onze tijd komt nog wel, het zand zit al overal.
- Sasja Janssen, ('Hoe wij ook waren' uit 'Wie wij schuilen', pag. 14) -