Daar en toen ben ik begonnen met weg te gaan.
Alles wat daarna gebeurd is, en alles wat nog moest gebeuren is toen begonnen.
En door steeds verder weg te gaan, ben ik langzaam uit verband geraakt.
Ik heb mezelf misvormd.
Ik heb mezelf buitengesloten.
Ik heb het beseft door de anderen, hoe zij mij zien, maar ze weten niet dat ik het zelf heb gedaan,
dat ik zelf de bijl heb genomen, wat niet beviel heb afgehakt, dat ik mezelf naar mijn hand heb gezet,
dat ik mijn stenen lijf gevouwen heb als stof.
Zo ben ik uit het zicht van de mensen verdwenen tot niemand mij nog zag.
Ik heb lang gedacht dat ik nooit terug zou gaan, alleen maar verder, steeds verder,
maar op een bepaald moment was het verder op.
- Ivo Victoria, ('Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt)', pag. 88) -