Toen we aan de praat raakten klonk het alsof we de draad weer oppikten van een ander gesprek, heel lang geleden, misschien langer dan een mensenleven, een gesprek van een paar honderd jaar oud.
We hadden het over reizen en onderweg zijn, weet je dat nog?
Ik vertrouwde je toe dat ik altijd weer bij hetzelfde punt uitkwam; hoelang mijn reizen ook waren, ik belandde steeds bij het uitgangspunt.
Maar jij vond dat dat niet kon. Terugkeren bestaat niet, zei je.
Je gaat altijd verder. Verder naar het begin.
- Andrea Voigt, ('Los van schittering', pag. 52) -