Waarschijnlijk heeft het ook te maken met het feit dat iets in jou me doet denken aan haar. Ik ben er nog niet uit wat dat precies is.
Het zit in de manier waarop je uit je ogen kijkt, alsof dat wat je ziet niet helemaal bij je binnenkomt, je draait ervan weg, vermengt de beelden met je gedachtewereld en maakt er je eigen acceptabele versie van. Jij doet dat uit zelfbescherming, veronderstel ik.
Bij haar kwam het voort uit iets anders. Een hang naar schoonheid.
Deze werd voor naïviteit versleten, maar het was het welbewust verfraaien van de werkelijkheid als deze niet strookte met haar binnenwereld én het terzijde schuiven van alles wat niet van haar gading was. Ook zelfbescherming, dus. Bij nader inzien.
- Susan Smit, (Wat er niet meer is, pag. 14) -