"Wat mij het meeste opvalt als mensen aan mij vragen van
'Waarom doe je dat, waarom schrijf je over je ouders zolang geleden,
laat het achter je', dat ik eigenlijk zou wensen dat ik zo schrijf
dat de dingen die in het leven van mijn ouders scheef zaten,
of die door de gang van de geschiedenis in een akelige stroomversnelling terecht kwamen,
dat ik zo schrijf,dat daaraan nog iets nog gerepareerd zou kunnen worden.
Dat je een verhaal maakt wat jou goed uitkomt,
en het goed uitkomen dan in de allerbeste zin die dat woord zou kunnen hebben en dus het gaat niet zozeer over mezelf,
maar ik probeer als het ware iets te retoucheren aan het leven van mijn ouders.
Wat helemaal niet kan.
Wat helemaal niet kan.
Dat ik er een beeld van heb wat klopt als het leven van mijn ouders zich zodanig had ontrold zoals als ik hoopte toen ik op komst was, zal ik maar zeggen,
dat ik in de buik zat van een vrouw die een fijn leven zou krijgen, en mijn broers en zusters ook.
En dat is natuurlijk totaal absurd, maar die ambitie heb ik bij mezelf ontdekt,
die rare kronkel en eigenlijk bevalt het wel".
- Hans Münstermann, (Forward.Rewind.Fast forward.Slow motion.- Interview Iets met boeken) -