_

Voor een moment voelde V. zich opgenomen in de groepen passanten en toeristen.
Hij was tamelijk ontvankelijk voor de melancholieke zuigkracht van de nowhere man, living in his nowhere land.

Musea bestonden bij de gratie van een breed gedeeld verlangen naar zelfvergetelheid en verdwijning.

De bezoekers legden het altijd af tegen de dingen,
die stil dreunden in ijlwitte zalen.

- Joost Zwagerman, (Duel, pag. 58) -