Het barst los in een vergeten stationshal, en ondanks tijd en afstand denk ik opeens mijzelf te zien zitten

Je doet me denken aan een verhaal dat ik ooit las.
Over een man die zijn moeder kwijt was en haar zocht op elke foto die hij had,
in de hoop haar terug te krijgen.
Als hij haar niet op de voorkant zag draaide hij de foto om,
in de hoop haar op de achterkant te vinden.
Jarenlang zocht hij, totdat al zijn foto’s hun rug naar hem hadden gekeerd.

Toen hij haar uiteindelijk vond ontdekte hij dat hij jaren naar de verkeerde had gezocht:
zijn moeder was altijd een meisje van vier geweest,
goed verstopt in het lichaam van een vrouw.

Ik ben net als die man;
ik blijf je zoeken op de verkeerde plekken.

- Roos van Mierlo, (Phos Graphia, foto 1) -