Wat we tegen elkaar zeiden ben ik vergeten.
Hij hoorde altijd wat anders, iemand anders, in mijn woorden,
zoals een figuur in een droom je inhoud kan stelen
en ermee vandoor gaat terwijl jij nog bent waar je bent.
Alleen, leeg.
Niks.
- Pamela Koevoets ('La vida suena' uit 'Schaduwboksen', pag. 128) -