Schrijven was trouwens steeds meer jouw manier geworden
om af te wachten en te zien wat het volgende was dat ging gebeuren.
Met schrijven wilde je greep houden op de tijd en de dagen,
wilde je de uren, het vlietende wezen van de dingen
in je haastig neergekrabbelde zinnen vastleggen en tastbaar maken,
oorzaak en gevolg op die manier aaneengehecht in de stroom van gebeurtenissen.
- Marlene van Niekerk, (Agaat, pag. 345) -