Hij wist het weer: hij was gekomen om haar hand
uit de koelkast te halen, loodzwaar te laten en er leer
uit te trekken hoe dat haar stil wist te maken.
Hij kwam haar hoofd tussen haar schouders optillen,
leerde haar indrukwekkender fluiten dan allerhande vogels
en sloeg klinkend zijn flessen leeg op haar voorhoofd.
Niet voor de eerste keer legde hij haar teugen uit:
een woord voor volle dingen, zo vindt er soms nog net een feest plaats
in je longen, voor het stikken.
- Vicky Francken, ('Soms nog net een feest' uit 'Op ruwe planken' ) -