Iemand, niemand en honderdduizend

Geloof jij dat je jezelf kent, behalve in de vorm waarin je jezelf geconstrueerd hebt?
En dat ik jou kan kennen, behalve in de vorm die ik je op mijn manier geef?
En jij mij, wanneer je mij niet op jouw manier vormt?
We kunnen alleen datgene kennen waaraan we vorm kunnen geven.

Maar wat voor kennis kan dat zijn? Is deze vorm misschien het doel zelf?
Ja, zowel voor mij als voor jou, maar niet op dezelfde manier:
het is zelfs waar dat ik mezelf niet herken in de vorm die jij mij geeft;
en jij ook jezelf niet in de vorm die ik jou geef, en hetzelfde is niet gelijk voor iedereen
en kan ook voor een ieder van ons voortdurend veranderen, en het verandert ook voortdurend.

- Luigi Pirandello, ('Iemand, niemand en honderdduizend' geciteerd in 'Dit is geen dakloze', p. 2) -