Ik kom altijd aandragen met stukken tekst
die ik gevonden heb.
'Woorden geven grote gevoelens zin' roep ik,
'declamatie is het hoogste goed'.
En hij laat me, zwijgt alleen wat terug.
Vindt het ook wel aandoenlijk dat ik me zo
aan taal vastklamp.
Soms legt hij even de hoorn neer
en gaat wat anders doen.
Hij denkt gedachten als:
zolang zij in haar woorden woont
heeft ze een veilig huis.
F. 17-03-2002