Ga staan aan de overkant van de rivier.
We zullen zwaaien. Dat volstaat.
Dat is weg genoeg en durf niet dichterbij
te komen. Geef mij een verrekijker
een televisie en wat boeken over China
zodat ik zie waar ik je ophoud.
Blijf zwaaien, daar en kleedt u uit.
Want hier worden dat ogen oren mond neus flarden
huid gedachten niets en nog verzinsels dromen dissociaties.
Kleedt u uit en wordt gezien en doe het
om het kijken niet om mij. Ik hoef er niet te zijn.
Wat zich hier bevindt stuur ik naar u
om er terug naar te verlangen. Zelfs mezelf soms.
Je hoeft niet dood te gaan. Blijf binnen schot.
- Floris Schillebeeckx, (http://meanderwedstrijd.info/2005/inzendingen/r1.php, nr 47) -