De wereld wordt geteisterd door natuurrampen, oorlogen,
eeuw in eeuw uit,
en ergens, verborgen in de plooien van de tijd,
verglijdt het leven van T.,
zoals de levens van velen verglijden.
Een naam in een boek zal ze zijn, een personage dat zij is,
maar niet is. Een golf in de zee, aanspoelend,
even schuimend en dan terug.
Onveranderlijk noodlot.
Stroom mee. Wees golf. Stroom terug.
Maak niet meer gerucht dan het andere water.
Laat een rand van schelpen na die de volgende golf opruimt.
Wees golf, wees zee, wees water.
- Nelleke Noordervliet, (Tine of De dalen waar het leven woont, pag. 143) -