Er zit iets verdrietigs in verdriet
alsof het alleen niet genoeg was.
Het is onder water roepen
om iets dat daar niet is.
Het schijnt te sluiten, de tijd
schuift het wel weg.
'Rendieren sterven als gevolg van heimwee.
Heimwee naar onbegrensde vlakten van het Noorden'.
Niet dat ze op Öland niet kunnen rennen,
ze kunnen alleen niet wennen aan het idee
dat alles aldoor uitloopt in die zee.
- Judith Herzberg, ('Eiland' uit 'Zeepost', pag. 35) -