De nog lauwe lijster in mijn hand wiebelde wat met zijn nekje.
Hij strekte een paar keer zijn pootjes; toen verstijfden zijn klauwtjes en verloren zijn mauve oogjes opeens hun glans.
Ik had hem op de weg zien liggen.
Dat vogels zo konden sterven, zonder tragische reden, heeft me altijd dwarsgezeten.
- Philippe Claudel, ('Rivier van vergetelheid', pag. 46) -