Het schijnt dat iedere fotograaf een lijstje in zijn/haar hoofd heeft. Het is een opsomming van fotoseries die je ooit nog een keertje wil gaan maken. Zo staat er, onder andere, op mijn lijstje: het fotograferen van mensen die op hun schijtende hond aan het wachten zijn en het fotograferen van kledingafdrukken die gedurende de dag op iemands lijf verschenen zijn zoals de afdruk van een broekriem, een knellend BHbandje, een sok. Tevens stond op mijn lijstje: het fotograferen van mijn oma. Zij stond met stip op nummer 1, omdat de kans groot was dat ze van mijn lijstje zou verdwijnen voordat ik haar gefotografeerd had.
Mijn oma, die op sloffen met hakjes loopt omdat haar achillespees vergroeid is door haar naaldhakkengewoonte. Mijn oma, die elke keer als ze voorbij een spiegel loopt haar haar omhoogduwt om een voller kapsel te simuleren. Mijn oma, die haar lippen stift voordat ze het huis verlaat en die voor elke gelegenheid een ander pakje heeft, met bijpassende centuur. Ik heb haar vastgelegd op beeld en geluid.
Alsof ik haar, net als zij tracht te doen met haar schoonheid, dan langer bij me kan houden.
